75 Milyon Yıllık Kanlı Ziyafet: Tiranozorlar Arasında Yamyamlık Kanıtlandı

Tiranozorlar, korkutucu ve baskın avcılar olarak bilinse de yeni bir araştırma, bu devlerin davranışlarının çok daha fırsatçı ve ürpertici bir yönünü ortaya çıkardı. Yüksek çözünürlüklü 3D tarama teknolojisi kullanan araştırmacılar, devasa bir tiranozor ayak kemiği üzerinde hassas ısırık izleri tespit etti. Bulgular, 75 milyon yıl önce küçük bir tiranozorun, kendisinden çok daha büyük bir akrabasının kalıntılarıyla beslendiğini gösteriyor.

Fosil Üzerindeki Isırık İzleri Yamyamlığı Ele Veriyor

Aarhus Üniversitesi Yerbilimleri Bölümü tarafından yürütülen ve "Evolving Earth" dergisinde yayımlanan çalışma, dinozorların besin zincirine dair bildiklerimizi değiştiriyor. Araştırmayı yöneten yüksek lisans öğrencisi Josephine Nielsen, 75 milyon yıl öncesine ait fosilleşmiş bir metatars (ayak kemiği) üzerinde tam 16 belirgin ısırık izi keşfetti. Sanal bir 3D ortamda izlerin derinliğini ve açısını analiz eden Nielsen, bu izlerin tesadüf olmadığını, daha küçük bir türdaşın bilinçli beslenme eylemi olduğunu belgeledi.

Araştırma sonuçları, tiranozorların kaynakları asla boşa harcamadığını kanıtlıyor. Yumuşak dokular tükendikten sonra bile, üzerinde çok az et bulunan sert ayak kemiklerinin bile leşin çürüme sürecinin son aşamalarında "temizlendiği" anlaşılıyor. Kemiğin ısırıklardan sonra iyileşme belirtisi göstermemesi, bu eylemin bir avlanma değil, bir leş yeme süreci olduğunu kesinleştiriyor.

Dijital Arkeoloji ile Geçmişin Gizemi Çözülüyor

Nielsen, orijinal fosili posta ile göndermenin riskli olması nedeniyle Aarhus Üniversitesi'nde üretilen dijital modeller ve 3D baskılar üzerinde çalıştı. Montana'daki Judith River Formasyonu'nda keşfedilen bu 10 santimetrelik kemik parçası, hayattayken 10-12 metre uzunluğa ve tonlarca ağırlığa sahip dev bir canlıya aitti. Dijital araçlar sayesinde araştırmacı, çıplak gözle görülmesi imkansız detaylara odaklanabildi.

Bu çalışmayı özel kılan, sistematik bir sınıflandırma yöntemi olan CM (Kategori-Değiştirici) sisteminin kullanılması oldu. Bu yöntem sayesinde her bir diş izi, ezilme derinliğinden sıyırma açısına kadar bilimsel kriterlerle analiz edildi. Nielsen süreci, "Metatarsal kanıtlarla kadim bir cinayet gizemini çözmek gibiydi" sözleriyle özetliyor. Bu teknoloji, artık "ısırığa benziyor" tahminlerinden öteye geçerek, türler arası etkileşimi bilimsel kesinlikle kanıtlamamıza olanak tanıyor.

Kaynak: Aarhus University, Department of Geoscience / Journal: Evolving Earth